வாய்க்கால் தரவைப்பிள்ளையார் கோவில்

நீர்வேலிக்கிராமத்தின் கிழக்கு திசையிலே நீர்வேலிச் சந்திக்குத் தெற்குப்புறமாக அமைந்துள்ளதே இவ்வாலயம். இவ்வாலயம் அமைந்துள்ள பகுதியால் ஈவினை, நவுக்கிரி, அச்செழு போன்ற பகுதிகளிலிருந்து பாய்ந்துவரும் மழைநீர் கிழக்கே செல்லும் பெரு வாய்கால் ஒன்று அமைந்துள்ளது வாய்க்கால் ஊடறுத்துச் செல்லும் பகுதி என்பதால் இப்பகுதிக்கு வாய்க்கால் தரவை என்னும் பெயர் அமைவதாயிற்று.

இதனால் இது வாய்க்கால் தரவைப்பிள்ளையார் கோவில் எனப்பெயர் பெறுவதாயிற்று.

இவ்வாலயம் அமைந்நதிருக்கும் காணி பண்டு தொட்டு “முத்த நயினார் கோவில் வளவு” எனவே அழைக்கப்பட்டு வந்தது. இற்றைக்கு ஐந்நூறு வருடங்களுக்கு மேலாக இவ்வளவு மரங்கள் நெருங்கியுள்ள சோலையாகவும், கால் நடைகள் தண்ணிர் குடிக்கும் கேணியுடைய தாகவும் இருந்தது. போத்துக்கீசர் இலங்கையை ஆண்ட காலத்திலே குப்பிளான், குரும்பசிட்டி, கட்டுவன் முதலிய ஊர்களிலுள்ளவர்கள் இந்த நீர்வேலிக் கிராமத்தினூடாக கால் நடையாக வன்னிக்குச் சென்று கமஞ்செய்து வருவது வழக்கம் இப்படியாகப் பிரயாணம் செய்வர்கள் இந்தக்கோவில் அமைந்துள்ள மூத்த நயினார் கோவில் வளவுக்குள் தங்கி களைப்பாறிச் செல்வது வழக்கம். இப்படியாக நடந்துவரும் நாளில் வன்னியில் கமஞ்செய்த தமது வயலுக்குள் கண்டெடுத்த பிள்ளையார் விக்கிரகம் ஒன்றை தமது நெல்லுச்சாக்கிற்குள் வைத்துக்கொண்டு திரும்பிவரும் போது வழமை போல இந்தவளவிற்குள் அந்த நெல்லுக் சாக்கை இறக்கிவைத்து களைப்பாறி தங்கள் ஆயாசத்தைத் தீர்த்தபின் குறித்த நெல்லுச்சாக்கைத் தமது ஊருக்குக் கொண்டு செல்வதற்காக தூக்கினார்கள் தூக்கமுடியவில்லை. ஏலக்கூடடியவகையில் பிரயத்தனங்கள் எல்லாம் செய்தும் குறித்த சாக்கு மூடையை அசைக்கவே முடியவில்லை. எல்லாம் வல்ல இறைவல்லமைக்கு முன்னால் மனித சக்தி நிற்க முடியுமா? இது பிள்ளையாரின் திரு விளையாட்டே என எண்ணி அந்த நெல்மூடையைக் குறித்த மூத்தநயினார் கோவில், வளவிலேயே விட்டு விட்டு அச்சத்தோடும், ஆச்சரியத்தோடும் தங்கள் இருப்பிடங்களுச் சென்றுவிட்டனர்.

இச்செய்தியைக் கேள்விப்பட்ட சிறுப்பிட்டியைச் சேர்ந்தவரும், உயர்வேளான் மரபில் பிறந்த வருமான காணிச்சொந்தக்காரர் அக்காலத்தில் நீர்வேலியில் வசித்த பிரம்மஸ்ரீ சிவகாமிக்குருக்களோடு தொடர்புகொண்டு, கலந்தாலோசித்து, குறித்த நெல்லுச் சாக்கிலிருந்த பிள்ளையார் விக்கிகிரத்தை எடுத்து அவிவிடத்திலேயே கோவிலைக்கட்டி பிரதிஷ்டை செய்து கும்பாபிஷேகழும் செய்யப்பட்டது இதிலிருந்து தாமாகவே தமக்கு இடம் எடுத்துகொண்டபிள்ளையார் என மக்கள் மிகவும் பக்தியுடன் வழிபட்டு வரலாயினர். மேலும் பண்டுதொட்டு “மூத்தநயினார் கோவில் வளவு” என அழைக்கப்பட்டுவந்தால் இக்காணியில் பூர்வீகமாகவே பிள்ளையார் ஆலயம் ஒன்று அமைந்திருந்திருக்கவேண்டுமெனவும் எண்ண வேண்டியுள்ளது.

கும்பாபிஷேகம் செய்த சிலவருடங்களின் பின் இக்காணியின் உரிமைக்காரார்கள் கோவிற் பரிபாலனத்தை குறித்த சிவகாமிக் குருக்களிடமே ஒப்படைத்தனர். அன்று தொடக்கம் குருக்களுடைய பரம்பரையினராலேயே இக்கோவில் பரிபாலனஞ் செய்யப்பட்டு வருகின்றது.

சிவகாமிக்குருக்கள் வயது முதிர்ந்த காலத்தில் தனது மருமகனான பிரம்மஸ்ரீ சந்திரசேகரக்குருக்களிடம் பரிபாலனத்தை ஒப்படைத்தார். சிவகாமிக் குருக்கள் கோவிற் பரிபாலனத்தை ஒப்படைக்கும் போது தாம் சிவலோகப் பிராப்தியடையும் திதியில் பிள்ளையாருக்கு வருடாந்தம் அபிஷேசம் செய்ய வேண்டும் மெனக் கேட்டுக்கொண்டார். அப்படியே இன்றும் மார்கழி அபரபக்க நவமியில் அபிஷேகம் நடை பெறுகின்றது. அண்ணாச்சாமிக்குருக்கள் வாக்குச்சித்திக்கும் பல சம்பவங்கள் உண்டு. இப் பகுதி மக்கள் இன்றும் குருக்களின் சிறப்புப்பற்றி பேசுவதை அறியலாம். வேதாகம சாஸ்திரங்களில் வல்லவரான சந்திரசேகரக் குருக்களை அண்ணாச்சாமிக் குருக்களெனவும் அழைப்பதுண்டு. அவரது பரம்பரையில் வந்த பிச்சாடனக் குருக்கறென அழைக்கப்பட்டு வந்த ஆபதோத்தாரணக் குருக்களின் பின் அவரது பிள்ளைகளான பிரம்மஸ்ரீ சந்திரசேகரக் குருக்கள், சோமருந்தரக் குருக்கள், சுப்பிரமணிய சர்மா ஆகியோரே இக்கோயிலின் பரிபாலனத்தைச் செய்து வருகின்றனர். அவர்கள் குடும்பமே பாரம்பரியமாக இவ்வாலயப் பூசைகளையும் செய்து வருவது குறிப்பிடத்தக்கது.

இவ்வாலயத்தில் அமைந்துள்ள மூலமூர்த்தியோடு சிவன், அம்மன், முருகன், வைரவர் ஆகிய தெய்வங்களுக்குத் தனித்தனி சன்னிதானங்களும் அமைக்கப்பட்டுள்ளன மேலும் இவ்வாலயத்தல் பூர்வீகமான சிவலிங்கம் ஒன்றும் வழிபாட்டுக்குரியது குறிப்பிடத்தக்கது. நீர்வேலிக் கிராமத்தின் கிழக்கு திசையிலேயே இவ்வாலயம் அமைந்துள்ளதால் ஆகமங்களின் கூற்றுப்படி இவ்வாலயத்தின் அருட்பிரவாகத்தால் இக்கிராம மக்கள் சிறப்புற்று வாழ்கின்றனர் என்பது ஏற்புடைத்தாகும்.

வேதாகம முறைப்படி நித்திய, நைமித்தியங்கள் நடைபெற்று வரும் இவ்வாலயத்தில் திருவெம்பாவை, ஆருத்திராதரிசனம், நவராத்திரி முதலியனவும் மாதாந்தம் சதுர்த்தித் திருவிழாவும், ஆடி மாதம் கொடியோற்றத்துடன் ஆரம்பமாகி ஆடிப்பூர்வச் சதுர்த்தியில் தேர்த்திருவிழாவும், பௌர்ணமித்தினத்தன்று தீர்த்தத் திருவிழாவுமாக தொடர்ந்து பன்னிரண்னு நாட்கள் பகல் இரவு மகோற்சவம் நடைபெற்று வருகின்றது. அதனையடுத்து வெகுவிமரிசையாகப் பூங்காவனத்திருவிழா நடைபெற்று வருவது பிரபல்யமான நிகழ்ச்சியாகும். முருகனுக்குத் திருக்கல்யாண உற்சவமும் சிறப்பாக நடைபெற்று வருகின்றது மேலும் இங்கு திருவாதவூரடிகள் புராணபடனம், பெரியபுராண படனம் என்பனவும், சமயப் பிரசங்கங்களும் காலத்துக்குக்காலம் நடைபெற்று வருகின்றன.

மேலும், இக் கோவிலுக்குரிய சித்திரத்தேர் இந்தியாவிலிருந்து வரவழைக்கப்பட்ட சிற்பாசாரியர்களின் கைவண்ணத்தில் உருவாக்கப்பட்டு 1968 ஆம் ஆண்டு 1 ஆந் திகதி தொடக்கம் இவ் வண்ணமிகு சித்திரத்தேரில் அலங்கார பூஜீதராக விநாயகப் பெருமான் வீதிவலம் வந்து துஷ்டநிக்கிரக சிஷ்டபரிபாலனஞ் செய்து அருள்பாலிககும் காட்சியே ஒரு கண் கொள்ளாக் காட்சியாகும்.

இற்றைக்கு இருநூறு வருடங்களுக்கு மேலாக இக்கிராமத்தில் வாழ்ந்து மறைந்த அரிஅரிவட்டர் என்னும் தலைசிறந்த மந்திரவாதி அக்காலத்தில் பரவியிருந்த பேதி நோயைக் கட்டுப்படுத்தி மக்களைப் பாதுகாக்க இந்த வாய்க்கால் தரவைப்பிள்ளளையர் பேரில் வசந்தன்பாடி பிள்ளையாரின் பேரருளால் கொடிய நோயினின்றும் மக்களைக்காத்துள்ளாரென அறியக் கிடக்கின்றது. இந்த வசந்தன் இன்றும் அம்மை, பொக்கிளிப்பான் போன்ற நோய்கள் ஏற்படும் காலங்களில் அடிக்கப்பட்டு மக்கள் பாதுகாக்கப்படுவது யாவரும் அறிந்ததே.

“நீர்வேலிச் சோலையில் வாய்க்கால் தரவை நிறைந்திருக்கும்”

“காரேறும் யானைமுக விகடாசலக் கற்பகமே”

“வாய்க்கால் தரவையொரு கோட்டு மும்மதவாரணனே”

“வாய்காற்பதிவளர் முத்தானைத்தைங்கர வாரணமே”

“நீர்வேலியூர் திருப்பதிவாழ் வாரேறுமுலை மங்யகயுமை பங்கர்மகனென்றும், வாய்க்காற்பதிக் கடவை சந்நிதி வழங்க”

ஏன்னும் குறித்த வசந்தன் காப்புப் பாடல்களிலும் மற்றம் வசந்தன் பாடல்களிலும் இப்பிள்ளையாரின் அருள்வேண்டிப் பாடல்கள் அமைக்கப்பட்டிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

மேலும் இவ்வாலயத்தின் முன்பகுதி வயல் சார்ந்த இடமாக விளங்குவதால் விவசாயிகள் தமது வயற்கருமங்களை ஆரம்பிக்கும்போது இந்த வினாயகர்மீது நேர்திவைத்தே ஆரம்பிப்பதும், அறுவடையின் போது பிள்ளையாருக்கு தமது காணிக்கைகளைச் செலுத்தி வருவதும் வழக்கத்திலுள்ள பழக்கங்களாகும். இன்னும் இப்பகுதியிலுள்ள அனைவரும் தாம் எக்காரியங்களையும் பிள்ளையாரை வணங்கியே ஆரம்பிப்பது வழமையாகவுள்ளது.

இற்றைக்கு ஐம்பது வருடங்களுக்கு முன் திருநெல்வேலிப்பகுதியில் அழகிய குதிரைவாகனம் ஒன்றைச் செய்வித்து வடமராட்சிக்கு கொண்டு செல்லுகையில், வாய்க்காய்த் தரவை பிள்ளையார் கோவிலுக்குக் அண்மையில் அந்த வாகனம் எற்றி வந்த வண்டியை நிறுத்திவிட்டு தமது தாக சாந்தியை நிறைவேற்றிக்கொண்டு மீண்டும் பயணத்தை ஆரம்பிக்க முற்பட்டவர்களால் பிரயாணத்தை ஆரம்பிக்க முடியவில்லை. அவர்கள் பல பிரயத்தனம் செய்தும் முடியாமற் போனதால் ஆச்சரியமும், பயமுமடைந்த வாகன உரிமைக்காரர்கள் விடயத்தை இக்கோவில் குருக்களுடன் கலந்தாலோசித்தபோது “பிள்ளையார் இக்குதிரை வாகனத்தை தனதாக்க விரும்புகிறார் போலும்” என குருக்கள் கூறினார்.

இதனை அவர்கள் எற்றுக்கொண்டு குறித்த வாகனத்தை இந்தப்பிளையாருக்கே கொடுப்பதாகத் தீர்மானித்து குறித்தவண்டியை கோவிலுக்கு கொண்டுவர எதுவித தடையுமின்றி வண்டி வந்ததாகவும் குறித்த வாகனத்தை இந்தப்பிள்ளையாருக்கே கொடுத்ததாகவும் அறியக்கிடக்கின்றது.

இதேபோலப் பிள்ளையாரின் அருட்செயல்கள் பல மேலும், இவ்வாலயத்துக்குப் பெருமை தரும் வகையில் இவ்வாலயவருடாந்த உற்சவத்தின்போது தமிழக அறிஞர் திருமுருக கிருபானந்தவாரியார் அவர்களின் தொடர்பிரசங்கங்களும் பொன்னுத்தாயின் மேளக்கச்சேரியும், தேர்த்திருப்பணி நிதிக்காக கே.பி.சுந்தராம்பாளின் சங்கீத நிகழ்ச்சியும் நடைபெற்றது ஆலயவரலாற்றில் இடம்பெறும் அம்சங்களாகும்.

மேலும், வருடாவருடம் மகுடாசூர சங்காரத்திற்காக அச்செழு கொக்கிருந்ததபதி கண்ணகை அம்மன் கோவிலுக்குப்போய் வரும் சிறப்புநிகழ்ச்சி கிராமத்தல் நடைபெறும் சிறப்பு நிகழ்ச்சியாகும். மேலும், வருடாவருடம் பங்குனி உத்திரத்தை இறுதியாக வைத்து 10 தினங்களும், கார்த்திகையில் பிள்ளையார் பெருங்கதை படித்து அக்காலத்திலும் இலட்ச அரிச்சனை வருடத்தில் இரண்டுதடவைகள் நடைபெற திருவருள் கிடைத்துள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கதாகும். நாமும் பிள்ளையாரின் பேரருளை வேண்டுவோமாக

ஆலய புகைப்படங்கள்